Kuzey Kore'de İlk Kez Bir Filmde Ülke Liderine Suikast ve Hiç İşlenmemiş Konulara Yer Verildi
Kuzey Kore’de önce sinema salonlarında gösterime giren, ardından devlet televizyonunda ekrana taşınan “Days and Nights of Confrontation” adlı yapım, propaganda sinemasında şimdiye dek pek rastlanmayan unsurlarıyla öne çıkıyor. Filmde plastik torbayla boğma, bıçaklı saldırı, intihar yeleği, evlilik dışı ilişki ve sınırlı çıplaklık gibi sahnelere yer veriliyor.
Geçtiğimiz yıl Pyongyang’daki sinemalarda büyük ilgi gören film, bu ay ilk kez devlet televizyonunda yayınlanarak resmî yayın onayını da almış oldu.
Filmde siyasi ihanet ele alınıyor.
Film, 2000’li yılların ortasını merkezine alıyor ve anlatısını hem bireysel hem de siyasal ihanet ekseninde kuruyor. Hikâyenin zirve noktasında ise eski lider Kim Jong İl’e yönelik, treninin havaya uçurulmasını hedefleyen bir suikast planı yer alıyor.
Bu tercih, uzun süredir uluslararası alanda tartışılan ancak Kuzey Kore içinde neredeyse tabu kabul edilen 2004 Ryongchon tren patlamasına açık bir gönderme olarak değerlendiriliyor. Söz konusu patlama dönemin resmî söyleminde “kaza” olarak duyurulmuş, buna karşın dış dünyada suikast ihtimali sıkça gündeme getirilmişti.
Martell, Ryongchon hadisesinin bugüne kadar resmî düzeyde bu şekilde ele alınmadığını vurgulayarak, filmin olayı doğrudan konu edinmesinin son derece çarpıcı olduğuna dikkat çekiyor.
Hollywood'u andıran gerilim sahneleri dikkat çekiyor.
İçeriği alışılmadık ölçüde sert olsa da film, ideolojik çizginin dışına taşmıyor. Anlatı, Kuzey Kore’nin yerleşik ahlak anlayışına yaslanıyor ve devlete ihanet eden herkesin kaçınılmaz olarak cezalandırıldığı mesajını veriyor. Finalde suikast planı boşa çıkıyor, sorumlular yakalanarak adaletin yerini bulduğu vurgulanıyor.
Uzmanlar, yapımı Kuzey Kore propaganda sinemasında biçimsel bir dönüşümün ilk işaretlerinden biri olarak değerlendiriyor. Martell, ülkede sinema ve televizyonun uzun yıllar boyunca düşük bütçeli ve birbirini tekrar eden projelerle sınırlı kaldığını anımsatırken, son dönemde devletin bu alana kayda değer kaynaklar aktardığını söylüyor. Ona göre son 20-25 yılda neredeyse durma noktasına gelen üretim, son yıllarda ciddi bir ivme kazanmış durumda.
Filmin görsel anlatımı ise klasik propaganda estetiğinden ayrılıyor. Hızlı kurgu, yoğun şiddet sahneleri, yakın plan aksiyon ve karanlık atmosferiyle Hollywood tarzı gerilim filmlerini çağrıştıran bir dil benimsiyor.
Genç nesilde değişen izleme alışkanlığı sinemayı da şekillendiriyor.
Kim Jong Un yönetiminin özellikle odaklandığı başlık, genç kuşağın değişen ilgi alanları. Ülkede akıllı telefon kullanımının artması, devlet kontrolündeki yerli dijital platformların yaygınlaşması ve kaçak yollarla ulaşılan Güney Kore dizileri, gençlerin klasik propaganda içeriklerinden uzaklaşmasına yol açıyor. Bu tablo, rejimi yeni bir arayışa itmiş durumda. Artık hedef, yalnızca mesaj vermek değil, aynı zamanda izlenebilir ve dikkat çekici propaganda üretmek.
Bu yaklaşımın arkasında, Kuzey Kore’de sinemanın tarihsel rolü de bulunuyor. İkinci kuşak lider Kim Jong İl, sinemayı rejimin merkezî araçlarından biri olarak görmüş; yapımlara doğrudan müdahil olmuş, oyunculuktan kurguya kadar pek çok aşamada söz sahibi olmuştu. 1980’lerde Güney Koreli oyuncu Choi Eun-hee ile yönetmen Shin Sang-ok’un kaçırılarak Pyongyang’da film yapmaya zorlanması ve bu süreçte 17 yapım ortaya çıkarmaları, bu dönemin en çarpıcı örnekleri arasında yer alıyor.
Günümüzde Güney Kore dizilerini izlemek Kuzey Kore’de ağır yaptırımlarla cezalandırılıyor. Ancak uzmanlar, salt yasakların yeterli olmadığını, rejimin kendi içeriklerini cazip hale getirmek zorunda kaldığını vurguluyor. “Days and Nights of Confrontation” tam da bu ihtiyacın ürünü olarak görülüyor: Tempolu, sert ve modern bir anlatım diliyle genç izleyiciyi yakalamayı hedefliyor; ancak özünde verdiği mesaj değişmiyor. Devlete karşı çıkmanın bedeli, her koşulda felaket oluyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Nedeni Şaşırttı: Dev Hava Yolu Şirketine 2.4 Milyon Dolar Ceza Verildi
Toplu Sözleşmeden Sonra Bu Fabrikada En Düşük Maaş 95 Bin TL Oldu
Yorum Yazın
İşte bu şaşırttı. Sovyetlerde de böyle ufak şeylerle başlamıştı, dağılması uzun sürmedi.
sankı evlerınde tv var adamların gene ızleyemeyecekler