Gül Sevda Değil, Şifa
40 milyon yıl.
Gülün bu dünyadaki fosil yaşıdır.
İnsanoğlu henüz yeryüzünde yokken gül vardı.
Fosil kayıtlarında gerçek aşk böyle başlar.
Konfüçyüs’ün bahçesinde huzurdur.
Kleopatra’nın yelkenindeki sevda rüzgarıdır.
Sezar’ı karşılamaya giderken gemisini gül suyuyla yıkattı.
Rüzgâr estikçe Akdeniz aşk koksun istedi.
Cihan padişahlarının fermanındaki zarafettir.
Fatih Sultan Mehmet’in elindeki asalettir.
Yine bir 14 Şubat.
Etraf yine gül dolu.
Hiç düşündünüz mü?
Neden bu çiçeğin peşindeyiz?
Naylon sevdalar ambalajlanıyor.
Gül emojileri ekranlardan yağıyor.
Geçenlerde Ispartalı genç bir kadın girişimciyle tanıştım.
Adı İrem Çelik.
Isparta denince akla bir gül gelir.
Bir de Süleyman Demirel.
Biri doğanın mucizesidir.
Diğeri siyasetin efsanesi.
'Hadi yine iyisiniz' dedim.
'14 Şubat geliyor.'
Sohbetimiz böyle başladı.
Sordum: 'Nedir bu gülün hikayesi?'
Anlattı İrem.
Köklerini o kadim gül bahçelerinden alıyor.
Dünyada üç merkez var; Isparta, Tunus, Bulgaristan.
Ancak en kalitelisi bizim toprağımızda.
Dünyanın kozmetik devleri bahçelerimizin yanına fabrika kuruyor.
Lüks parfümlerin ömrü bizim gülümüzün yağında saklı.
Sordum: "Gülün yağı mı? O da ne?"
Bir rakam verdi, inanılır gibi değil.
4 ton gül toplarsın.
Sadece 1 kilo yağ alırsın.
Sabahın beşi, üzerine çiy düşmüş tomurcuklardan süzülen sıvı altındır bu.
Sohbet derinleşince 'İşiniz zor' dedim.
Neden biliyor musunuz?
Bizde gül suyu denince akla cenaze gelir, türbe kokusu gelir.
Yılda bir ay da güllaç gelir.
İrem anlatmaya devam etti.
İnsanlarda travma yarattılar.
Esansla suyu karıştırıp önümüze koydular.
Oysa gerçek gül şifadır, dedi.
Bu bir benzetme değil.
Hakiki gülün kokusu insanı gerçekten sakinleştirir.
Stresi azaltır, bedeni gevşetir.
Cilde değdiğinde de yatıştırır.
Kızarıklığı azaltır, hassasiyeti dengeler.
Sonra durdu.
“Asıl mesele şu,” dedi,
“Ciltle ruh birbirinden ayrı değildir.
Biri rahatladığında diğeri de rahatlar.”
Bu yüzden gerçek gül kullanıldığında sadece bir bakım yapılmaz.
İnsan biraz yavaşlar.
Kendine geri döner.
“Bu yeni keşfedilmiş bir şey değil,” diye devam etti.
Eskiler boşuna kullanmazdı.
Osmanlı hafızları zihinleri açılsın diye gül yağı kullanırdı.
Bebeklerin ateşi yükseldiğinde ilk uzanılan şey yine oydu.
Yorgunluğa ferahlık, hassas cilde merhemdi.
“Biz şimdi sadece yeniden hatırlatıyoruz,” dedi.
Sordum: 'Ya o meşhur gül sütü?'
Temizlemede kullanılıyor değil mi?
'Bizimki temizleme sütü değildir' dedi.
Dünyada örneği yok.
Tamamen anti-aging bir mucize.
Henüz açmamış gül tomurcukları toplanır.
Ayva çekirdeğiyle tam üç ay boyunca demlenir.
Doğanın bilgeliğini bilimin rehberliğiyle buluşturur.
Zamanı cildin üzerinde durdurur.
İrem tam bir azim hikayesi.
Ankara Üniversitesi akademisyenleriyle formüllerini geliştirmiş.
Organic ve Ecocert sertifikasından milim taviz vermemiş.
Hatta LinkedIn üzerinden lüks mağazaların Katar’daki patronlarına yazmış.
Atlamış uçağa gitmiş.
Dünyanın en lüks raflarına Direm Beauty olarak girmeyi başarmış.
Isparta’nın bayrağını o vitrinlere dikmiş.
Sonuç olarak 14 Şubat’ta mecbur yine gül alacağız.
Ama hikayesi aklımızda kalacak.
4 ton gülü sevdiğinin önüne sersen ne fayda?
Ona şifa olamıyorsan.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
