Doğuştan gelen uzuv engelleri doğru bir adaptasyon süreci ile çevreye ve günlük yaşama uyum sağlayabiliyor. Bu süreçte fizyoterapi, ergoterapi gibi uzman destekleri ile desteklenerek çocuğun bağımsızlığının artırılması hedeflenir. Böylelikle özellikle günlük işlerini kendi başlarına halledebilecek hale gelebilirler.
Bir baba doğuştan uzuv anomalisi bulunan çocuğuna kendi başına yemek yemeyi öğretmeye çalıştığı anları paylaştı. İlk başta zorlandığı için ağlayan miniğin, başarmasının ardından gelen gülümsemesi kalpleri ısıttı.
Ailelerin yaklaşımı bu süreçteki en kritik taşlardan biri.

Çocuklar, dünyayı ve kendilerini ebeveynlerinin gözlerindeki yansımadan öğrenirler. Videodaki babanın sakin, teşvik edici ve 'hayat böyle evlat' diyerek durumu normalleştiren tavrı aslında mükemmel bir örnek. Aile durumu ne kadar doğal karşılarsa, çocuk da farklılığını bir 'engel' değil, sadece bir 'özellik' olarak görür. Videodaki gibi, çocuğun zorlansa bile bir işi kendi başına başarmasına izin vermek, onun özgüvenini ve 'yapabilirim' duygusunu geliştirir. Aile kendi kaygısını, acımasını veya stresini çocuğa yansıtırsa, çocuk da kendine karşı benzer hisler besleyebilir. Bu yüzden ailenin kendi psikolojik sağlamlığı üzerine çalışması çok değerlidir. Aile, çocuğun dış dünya ile kuracağı iletişimde bir rehber görevi görür; meraklı bakışlara veya sorulara nasıl cevap verileceği konusunda çocuğa model olur.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın